wojciech arp

W

wojciech arp / 10 lat temu / O życiu

powszedni popielec

Miasta powszedni popielec na łby ulic Spalone ściany ukazując jakby to była Jedynie blyskawica Tylko tyle pozostaje z naszych wyobraźni O antycznym świecie W końcu zwilzylismy wargi sprosna sceną...

0 3

0

W

wojciech arp / 10 lat temu / O życiu

..

Zbuduje ołtarz śnieżnym obszyty Jaśminem Złoże różę karmazynowym ociekajace Deszczem Błękity w dumne zlepie fasady Baldachimy begonii Złociste pospinam kepy Szafranem toni utopie swoje sny...

0 0

1

W

wojciech arp / 10 lat temu / O życiu

lit

Na ciało krew Powielam ten stan Nieuchronnie Przenikam Czekając Ciebie To było już gdzieś Czytane Pewne Skrupulatnie Odbiciem Piszę się sam Wpadając w ciernie twojego wiersza.

0 0

2

W

wojciech arp / 10 lat temu / O życiu

tak powstanie imię

A ja obolały krzyż Krzatam się cały rozgrzeszony Gdyż nie pamiętam obfitości Twojego podbrzusza A jednak Nieba dotykam opuszkami Ponieważ żyć możesz mną To raz spojrzeć sakramentom By nimi...

0 2

2

W

wojciech arp / 10 lat temu / Miłosne

a czas drży

Oddech poszarpany Kończy się Ja tej samej wielkości A ta wielkość sączona ustami Wzmaga lęki Dwa kroki przez me życie Stojąc przed krzyżem Święty jak kościół Marzyłem by był I niezmienny...

0 1

1

W

wojciech arp / 10 lat temu / O życiu

...

Oddech poszarpany Kończy się Ja tej samej wielkości I ta wielkość sączona ustami Wzmaga lęki Dwa kroki przez me życie - ognia kwiat Święty jak kościół-twej ozdoby I niezmienny jak krew...

0 0

0

W

wojciech arp / 10 lat temu / O życiu

..

Jedno z tak niewielu rozstan Z niebios na moją pamięć wzlata to opada Łącząc kropelki zimnego potu ze skórą Tym większe ich popioły że świat cały zielenieje Swych skrzydeł męki Który miłosierdz...

0 0

0

W

wojciech arp / 10 lat temu / O życiu

...

Oddech ust płynących alkoholem Kochaniem imię Twe znaczy Przywołując zdrady znak Po kolorze czerwieni z tych ran Poszarpanych Można jeszcze wierzyć Intymnym słów igraszkom Że niegodne N...

0 1

2

W

wojciech arp / 10 lat temu / O życiu

...

Nauczyłem się milczenia od drzewa Ciszy niepewnej od człowieka Gdy skończyłem te rozważania świtalo Cienkie smugi pachnącej moczem ziemi tak pewnie obleczone ciekły nierównym potokiem po dłoniach...

0 0

1