Przejdź do treści
Czytanie

Dar od losu

Mroczne
Ponurą nocą Sumienie oddało wszystkie wyrzuty koszmary i żale Spaliło kołyskę I spać mi nie dało Nie chciało wybaczyć Tego,co zmarnowane Nie mam kołyski By zmore tą uśpić Mści się za szanse Te niewykorzystane Odejdź już prosze Świt już się zbliża Co stracone odzyskam co upadło naprawie.
101 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.