Ponurą nocą Sumienie oddało wszystkie wyrzuty koszmary i żale Spaliło kołyskę I spać mi nie dało Nie chciało wybaczyć Tego,co zmarnowane Nie mam kołyski By zmore tą uśpić Mści się za szanse Te niewykorzystane Odejdź już prosze Świt już się zbliża Co stracone odzyskam co upadło naprawie.