Szły ich tysiące, W dół ulicami, Szli smutni, zagubieni, Sami. Nikt ich nie kochał, Wszyscy zapomnieli, Że tacy ludzie Kiedyś istnieli. Byli, odeszli i już ich nie ma, Zostały po nich tylko wspomnienia, Na dnie pamięci ukryte na siłę, Miało ich nie być, zostały, Lecz w tyle, Oni płakali, chcieli powrócić, Ostatni raz, żałobna pieśń zanucić, Zobaczyć swoje groby rozkopane, Rodziny, przyjaciół, Przez nich tak ukochane.