powolny księżyc pada nam na ramiona tak niezdarnie wijemy się wokół jego osi chyba przełamaliśmy jakiś konwenans nasza śmieszna dwójka kochankowie z różnych epok nazbyt szaleni ciągniemy gwiazdy za warkocze tak subtelnie wyczuwamy się w ich blasku serca wybijają kolejne godziny z naszych smutnych luster zniknęła samotność wszystko, czego nie śmiały objąć marzenia jawi się nam teraz w najpiękniejszej delikatności.