jak to jest że wątłe ramiona mają w sobie nadal tyle siły usta nadal tyle smaku zapomniane nie zapomniały wcale jak to jest że żyjemy obok siebie widząc się codziennie naprawdę nie żyjąc razem po co to wszystko skoro nawet oddech to kłamstwo jak dwa trupy wierząc w ukryty sens pokonujemy pustą codzienność