herbata miała dziś inny smak trochę goryczy skąpanej w porannej niepewności ubranej w jasne listki zerwane starannie ukryte pod naprzykrzajacym się smakiem hibiskusa za oknem kolory się rozmyły wiatr je potargał i domieszał więcej szarości nawet bezwstydny krzak chwali się szkieletem nie budząc już podziwu tylko odrazę coś się zmieniło nie pytając o zgodę nie oswajając dużo wcześniej ze smutkiem usilnie wpisując w pejzaż przemijanie i świadomość że nic się już nie powtórzy