pod paznokciem zastygła krew stała się dowodem obok sińców i odcisków wskazała mordercę jego wzrok przewiercał głowy zebranych usta zaciśnięte w linię nie wskazywały oznak życia a jednak żył potwór zanim ją zabił znieważył ciało gwałtem odebrał niewinności zamknął rozdział dzieciństwa zbyt szybko kiedy zwisł na stryczku nic się nie wydarzyło nikt nie uronił łzy nie krzyknął tylko słońce jakby zaświeciło jaśniej