w świecie pełnym obojętnych oczu codziennie walczymy o kolejny oddech na pozór wrażliwi na pokaz szczęśliwi snujemy plany na przyszłość o której nic nie wiemy każdego dnia śmierć ociera się o nas jak sęp podszczypując sprawdza leżące truchło bezbronni udajemy żywych choć dawno życie z nas uszło w świecie pełnym lęku łapiemy się tego co daje chwilowe szczęście by stawiać kroki po niepewnym gruncie by jakoś żyć a może by nie zwariować