W tym lesie nie ma nic tylko mój krzyk jak czarna chmara much obija się o drzewa Kiedy ziemia gniła moje ciało zmęczone płaczem układało się do wiecznego snu włosy zlepione krwią przypominały małe zaskrońce ukryte gdzieś za korzeniem nie zdążyłeś przyjść czułam mój ostatni wdech tak bardzo bolało już nie płakałam a ślimak tak spokojnie przechadzał się po mojej skroni…