Requiem dla Hamleta

Zaprowadź mnie do krain
Gdzie cichną monologi
A złudne mosty wiodą
Po znany sobie kres

Gdzie gaśnie gwiazda sensu
Nad Yorykową głową
Milczących miejsc w przestrzeni
Jest przecież coraz mniej

Więc wznieś na przekór mędrcom
Świat z czaszek i kamieni
Wskaż schyłek miar wszechrzeczy
Grzęznących w proch i cień