Każdy z nas uśmiechał się i cierpiał. Każdy z nas miał sukcesy i porażki. Zależy jednak, czego w życiu było więcej. Patrzymy w przyszłość z niepokojem o jutro, Zapominając o dniu dzisiejszym. Trzeba podnieść się i walczyć. Powiesz: „…ale nie mam dla kogo…” Dla samego siebie czoło unieść muszę, Wyprostować się i zażyć pełną piersią Świeżego, jakby nowego tchnienia wiatru. Boże! Sił daj, aby dźwignąć z ziemi własny krzyż! A choćbym upadł znów, przytulę się do krzyża moich cierpień I za Jezusem powiem: „Wykonało się”.