tor siodmy, peron czwarty,
ty nalegasz, czas uparty,
pociag wzywa, roza wzdycha,
ze spokojem juz usycha.

osiem krokow, wejscie trzecie,
w twym spojrzeniu porzucenie,
a ta roza mym zwatpieniem,
moje mysli wciaz skloceniem.

juz startuje wsrod ciemnosci,
pedzi pociag do przyszlosci,
we mnie terazniejszosc plonie,
choc za oknem przeszlosc tonie.

wiele stacji jeszcze mine,
i posiedze na nich chwile,
lecz ja czekam na te jedna,
czy wsiadziesz do niego ze mna?