po cichu ukradkiem odrapanym progiem wpycha się nachalnie przykleja do okien gotowa grzebać węszyć co niemiara więc krzyczę że wścibska i biję po łapach resztkami sil wyganiam natręta zatrzaskując drzwi jeszcze popamięta co znaczy kultura przekręcam klucz w zamku niech nie myśli że może przenocować w ganku nie będę gościła morderczyni lata poszła obrażona lecz stale zawraca gdy tylko zatęsknię za słońcem i ciepłem ona w ramach zemsty pluje zimnym deszczem