namaluję nam pyzate szczęście tak niezdarnie jak tylko potrafię suchym pędzlem na zbyt żółtym płótnie namaluję zabawne skromnie małe będzie miało niemodnie szczęśliwe do przesady wytrzeszczone oczy ambicję rozciągniętą aż po ziemię i rumieńce nabrzmiałe od uśmiechów wsunę mu w garść smutki w drugą plany zielonkawe jeszcze niedojrzale oprawione powieszę na ścianie niech uśmiecha się do nas tym co mamy