Przejdź do treści
Czytanie

Poemat Zimnej Góry cz. 14

Zimna Góra” kryje w sobie wiele cudów, Ludzie, którzy się na nią wspinają, zawsze wpadają w przerażenie. Kiedy świeci księżyc, woda skrzy się przejrzyście Trawa trzęsie się i szeleści w podmuchach wiatru. Na nagiej śliwie zakwitają śnieżne kwiaty Na martwym pniu osiadają liście mgły. Pod dotykiem deszczu wszystko odświeża się i ulega ożywieniu, Podczas ciężkiej pory roku nie możesz przejść strumieni w bród.
121 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

42 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie