Uścisk ciemności

Chociaż kiedyś zauroczona barwą świata i życia kolorami zaistniała dziś z martwa dusza z potworami w czeluściach czerni pozbawiona milosci uśmiech na jej twarzy nie gości i chociaż ksieżyc co noc życzy jej wytrwalości to ciało w ciemności dostaje torsji krzyczy ból przeszywa kości twarz jej grymas bólu gości żolądek przeżywa mdłosci nagła fala setek nietoperzy coś na wzór diabła jej wzrok zaczyna uważnie to zjawisko mierzyć dusza przestaje nagle w Boga jedynego wierzyć nastaje ciemność