Wiele jest sosen w lesie, Ja rąk ludzkich w wielkim mieście, Więc braciszkowie moi, Między sosny mnie ponieście. Ja nie bywam w lesie życia, Gdzie potrzeba patrzeć półprzytomnie. Braciszkowie moi, chodźcie do mnie! Ponieście proszę między gliny. Ja nie bywam w wojennych podziemiach, Gdzie nawet mrużenie oka nie pomaga. Braciszkowie, śmierć to nie odwaga! A śmierć mi właśnie chodzi dziś po głowie, Więc chodźcie do mnie moi braciszkowie!