Dni nam płyną prawie tak samo, Noce tylko trochę inaczej. W dzień zasypiasz martwą myślą, Ja się nią łamię co rano. Przy księżycu zaś siadasz od samego wschodu I klęczysz na myślach twardych, jak groch. Łzy lecą same, a ból serca chłodu Rozpala w Tobie nienawiść i złość. Ach gdybyś tak mogła go dotknąć tym razem, A mija bez niego doba za dobą. Najgorsze wspomnienia to te najwspanialsze Rozpamiętane z tęsknoty za sobą.