Przejdź do treści
Czytanie

Trzydzieści srebrników

Przemierzam wszechświaty ludzkiej niewiedzy
Z domysłów i przeczuć zlepione naprędce
Układam historie życiowych rozterek
Wygnanych z myśli do miejsc
Mniejszym złem nazwanych niechętnie

Dotykam słów tak bardzo niechcianych
Odkrywam współwinę
Możliwie najgłębiej skrywaną
Otwieram JA JESTEM mroczne zakamarki
Łez wszelakich usypuję kopce

Przeglądam annały czynów niewypełnionych
Tylko chęci dobre na kartach pustych zostały
Samousprawiedliwieniem wstydliwym sygnowanych
Doświadczam bytu koncepcji uproszczonej
Trzydzieści srebrników… trzeba żyć przecież
41 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · andrew

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.