przyjacielu powierniku żalów moich jak wytrzymujesz ze mną? przecież jestem nieznośna kompletna i do bólu wredna kopię szczęście jak tylko zapuka do drzwi jestem kimś nieosiągalnym i wolnym zawsze i wszędzie potrafię żyć tylko oddechem a jednak potrzebujemy siebie jak drzewo liścia który opada bezwładnie jeśli mam być pokorna muszę odejść w wędrówkę życia kłopotliwego odnaleźć siebie dziękuję, że jesteś nawet wtedy kiedy ja oddalam się uwierz, wrócę