poczekalnia

Za drzwiami siedzi ona gruba pani, doktor nowa Zastanawia się i myśli ale ludzie są naiwni Nogę na nogę przekłada okulary poprawia Siedzi na fotelu jak prosie i wciąż powtarza: Następny proszę! Mężczyzna ku niej kula i myśli: Ale stara rura! Wszystkich okłamuje że ona uleczyć próbuje Kręci głową i tyłeczkiem puka w kolano młoteczkiem W końcu mówi jak ta dama o swej racji przekonana: Ja tu widzę coś nowego dziwne, dziwne mój kolego Pacjent stoi przerażony już do swojej dzwoni żony Taki morał z tego jest że w dzisiejszych czasach też zauważyć można nawet nie kończący się kabaret