Przejdź do treści
Czytanie

MÓJ NOCTURNE

Melancholia
“MÓJ NOCTURNE” I było ciemno i nic nie pamiętam. Luna okryła widnokrąg ziemi. Odbicie światła rozświetla mi drogi, a ja przemierzam nie mienione progi. Krasne to wszystko jest, Gwiazdozbiór mruga, do mnie mruga! Wielkie, nieskończone sklepienie! I gargantuiczna horoskopów smuga. I było mroźno i nikogo nie ma. Wyobrażam sobie nuty nocturne’u Chopina. Są bardzo lekkie, powolne, nieustające w ruchu. Nie musi być gmin obok, ważne, że wiele cienia. Na księżycu siedzi czarownik co tworzy magiczne iluzje. Kolorowy jest on. Czaruje aurę pieśniją nocną. I nadranek się zbliża. Żółć przykryła barwę nocy. Po niej została tylko! Cisza… Wystarczy się w nią wsłuchać.
66 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.