Przed siebie

idziesz drogą
prosto przed siebie
gubisz kwiaty
zerwane na łące

wiatr rozwiewa
włosy srebrzyste
promień słońca
przypala ciało

żyj tak jakbyś
miał tu powrócić
porzuć złość
pokochaj ludzi

śpiewaj pieśń
tę o miłości
w rzece życia
zatrzymaj się na chwile.