Nie nasze czasy

Takich ludzi już nie ma,

oni odkrywali

śmierć

na nowo.

Mieli białe konie

i białe czekoladki,

pestkami dyń

pluli na dywany.



Zatęskniłam tu

gdzie nie ma miejsca

na żal,

ani powodu.

Ale oni,

cyganie życia



Diamentowi ludzie powstali z popiołów