Obudź się Popatrz przez okno drewniane Otwórz swoje oczy na świat szarości Gdzie czarny kot zlewa się z codziennością Staruszka w popłochu przed pechem ucieka na drugą stronę Gdzie przypadkiem wpada w metalowe sidła śmierci Wyjrzyj przed swe wrota kolorowe Na świat który niczym robot gwałci ciągle rutynę Nie widząc w tym nic złego Więc zaczekaj przed swym domem kolorowym na swój czas Nadając światu swych kolorów bezbarwnych W głodzie i chłodzie czekaj przed sobą W gniewie i smutku trwaj ciągle nie popełniając błędu który przyćmiewa strach przed dokonaniem czegokolwiek w swym szarym życiu Ponieważ pędzel szczęścia wciąż trwa samotny w twoim ciele