walka o przychodnie

Dzielny wojownik mknie przez miasto pełen trwogi Swoim kalekim krokiem i kolegą po fachu idzie nierówno Noga nie posłuszna walczy samotnie o swą wolności łzy zwisające z zielonych oczu, nie oddając się swojej męce Idzie prawie na kolanach w stronę przybytku zdrowia W którym czciciele diabła papierom swe duszę oddają Dzielnie swych łokci używa by przepchać się w stronę bramy Jasnej i światłej,ukazującej lepsze jutro lub pijane szaleństwo Walczy z armią bożych patriotów ubranych w kolorowe berety Nie pomagają słowa i pokazanie swego ubogiego przyjaciela Dalej chwytaj się trików i uników by uniknąć ataków srogich Swej walce nie równej atakowany różnymi technikami pchnięć Różnokolorowymi parasolami srogo błyszczącymi w rękach Tańczącymi tak lekko w staromodnych rękach Nadziei jako ostatniej chwytał się zawszę i na klęczkach przed ołtarz się dostał