dojrzałe myśli po orbicie krążą nieśmiało składając pokłon mym w środku kończynom radosnym płomiennym ruchom tłumiącym zachwyt wobec a i choćby przeciw sfera magnetyczna odcięta od zwierzchników nie czeka na wpływ promieni splotów słonecznych zajmuje swe miejsce od wieków i staje w pełnym swym blasku odcięta od spisów dekalogów starszych ras niebieskich ciał rozsądnych upadków nie znających moralności nagminnych przewrotów na połamanych ścięgnach bez liczenia strat i pisania receptur na dobre trawienie cynicznego świata Wynalazcy bez pamięci skłonni podpisać manifest za utratę fundamentów pieprzone rewolucje poddane kompresji kiedyś wszyscy się nimi udusimy