donośny krzyk w sercu najcichszy smutny i pewny łamania strun głosowych przez ucisk nieznośnej pogody ducha przechodzącego z boku stworzone na podobieństwo kaleczą się by odróżnić skarbem dziś inność a jutro brak spójności której szuka gdy depcze twór po kręgosłupie z uczuć zbudowanych na tej samej zasadzie zgodności niezgodności.. karmionej lękiem godności a gdyby nie Był sam ? Posłałby je wszystkie w próżność Chowając nagość wstydem Ucząc bycia czystym w różnicy podobieństw