Ikar

nigdy nie będę Ikarem

uczę się na błędach

odkrywając swoją ułomność



człowiekiem mnie stworzono

i dążę do człowieczeństwa



niebo zostawiam ptakom

jedynie gwiazdy pod stopami

czuję brodząc w życiu



nie lubię płycizn

przewidywalnośœć zabija ducha

dziecinnymi czyniąc marzenia



wchodząc w dorosłość zapominamy

że (nie)boli najbardziej



nigdy nie będę Ikarem

który zauważył zbyt późno

że słońce

odbija się w kałuży



gdyby dostrzegł to wcześniej

po prostu by się pochylił