Mówi się, że każdy, kto robi dobry uczynek, tworzy anioła.  Niedoskonały akt dobroci generuje anioła, który jest niepełny, pozbawiony skrzydeł, głosu, a nawet ramion.  Człowiek przemieszcza się przez zwężającą się dolinę, a za nim idą bezgłośne anioły, które nie potrafią wzlecieć w powietrze i nigdy nie będą w stanie go objąć. Jakież to przykre widzieć, jak czyjeś działania są zaliczane jako przeciwne innym!  A ten, kto w nocnej ciemności woła o pomoc z cierpieniem, nie otrzyma jej.  Jego anioł bez skrzydeł pozostaje głuchy