gdzieś w odmętach wszechświata płynie wiele mleka spływającego z księżyca słodzące winogrona w winnicach które rosną aż do północy w spokojnym kroku w półgalopie tworzę wzory na piasku one (a nie ty) spoglądają na mnie opuszczone smocze jaskinie krzyczą księżniczki a zwycięski głupiec znowu zostanie monarchą (czyj tron będzie zajmował? ) w wiecznym pędzie po stronach wyczerpani i bez tchu utknęliśmy w bramie