Przejdź do treści
Czytanie

Ciężar poezji na ramionach

O życiu
Jak gdyby ciężar poezji spoczął na moich ramionach. Kroczę pod sufitem, po wąskich stopniach ich odbiciach w dusze krajobrazów i nieba, aż uginam się pod ich wagą,  opadając na zniszczone meble, trzaski i szeptania.
116 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.