Kiedy zerkasz przez zasłonę przyszłości, na moment zobaczysz jutro tak pełne bólu, i skosztujesz czekania, tego bezkresnego kieliszka nieskończonego oczekiwania, ciężaru wysiłku. Na chwilę rzucić okiem na to, co nadchodzi, może odrzucić przeczucia, nieco się przebudzić, a potem powrócić – wybuchnąć śmiechem lub zapłakać, by później być może zniknąć lub zmierzać ku wygranej.