Półotwarte drzwi, kilka niedokończonych szkiców nocnych wyrzeczeń, głos oddalający się z czasem, puste krzesło przy stole, odcisk ręki na kurzu, niewyszepane myśli, oczy spuchnięte płaczem, słowa stające w gardle, wiatr szalejący w otoczeniu, zgaszone światła w oknach, czas przepływający jak piasek, myśli wracające do przeszłości, dni znikające w nieodwracalności, cenne chwile pełne nadziei, które odchodzą zanim przyjdą. Jednak w cichym zakątku, gdzie światło ledwo tli się, coś żywego wciąż trwa, czeka… i nie milknie.