Podczas mojej samotnej wędrówki czuję brak delikatnej, prawdziwej i serdecznej osoby. Aż nie gdyś znalazłam swoje pragnienie w Twojej osobie. Złożyłam swoje uczucia w twojej opiekunczej dłoni. Najpierw je przyjąłeś, potem splunąłeś na nie, a rok i dzień później ziewnąłeś na samo wspomnienie. Moje serce nie ma wystarczającej odwagi na nowy ból. Moje pragnienie gaśnie na drodze pełnej osamotnienia.