symfonia jesienna
w przeszłości to oczywiste
wreście strach ustąpi
bo tak daleko jak wzrok sięga
nic nie było widać
po prostu puste
zielono-białe. . . w ciemnej ramie
gdzie kiedyś pola miały złoty kolor
barwy ulegają zmianie
warstwy ciężaru
bez powietrza sinieją
i w końcu pojmę
że jesień zagęszcza się w atmosferze. . .
więc teraz to bardziej jak podwyższenie
spadam
lecę ku jesieni
wyłabym do księżyca
żeby było mi dane tak bardzo kochać
52 odsłon
