Przejdź do treści
Czytanie

symfonia jesienna

O życiu
w przeszłości to oczywiste wreście strach ustąpi bo tak daleko jak wzrok sięga nic nie było widać po prostu puste zielono-białe. . . w ciemnej ramie gdzie kiedyś pola miały złoty kolor barwy ulegają zmianie warstwy ciężaru bez powietrza sinieją i w końcu pojmę że jesień zagęszcza się w atmosferze. . . więc teraz to bardziej jak podwyższenie spadam lecę ku jesieni wyłabym do księżyca żeby było mi dane tak bardzo kochać
110 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.