Bóg Ojciec przebywa w niebie na wysokościowych i udaje, że nie jest świadomy łaski, która przynosi naszym sercom ukojenie.  On jest Bogiem osób pokornych i cichych.  Nie szanuje przechwałek i dziwacznych słów, ani nie przejmuje się tym, gdy dumni są ośmieszani.  Bóg Syn znajduje się tam, gdzie ziemia spotyka niebo,  jest zaznajomiony z smutkiem tego świata  oraz śpiewem cherubinów, dlatego mógł połączyć swoje ciało z chlebem i w ciszy znieść gniew swoich wrogów.   Bóg Duch jest ukryty w naszym sercu w cieniu, ale zabłyśnie w blasku łaski, gdy otworzymy okna naszych dobrych uczynków, które są zasłonięte ludzką słabością.  Człowiek jest zwojem, na którym artysta namalował obraz jego majestatu.  Rozwiń ten zwój, a zobaczysz świętego.  Zwiń go - ujrzysz zabrudzone płótno.