Wątpliwości przybywają i wzrastają, a za nimi narastają kolejne pytania! Moja dusza podczas burzy  przypomina podarty żagiel, Rozprzestrzeniając swe wstęgi po potoku; W chwili spokoju jest jak delikatne i trzepoczące ciało: O! Napełnij je swoim oddechem,  zamień w skrzydło, Aby mogło przelecieć przez ocean, z tobą wspólnie. Nie zazna spokoju, dopóki nie znajdzie schronienia w Tobie.