Przejdź do treści
Czytanie

W teatrze serc

Miłosne
W teatrze serc Meteoryty suną w dal Czerwieni się blady strach Opada przezroczysta kurtyna W garderobie schowała się twarz Zakryta pudrem łez Niemy wydobywa się krzyk Przenikający szczeliny duszy Oto aktor ze sceny spadł Z nieboskłonu dumnych gwiazd Pękł w nim kryształowy blask I nastał złowrogi zmierzch Wgłębi sceny nikną lampy Z nieba spadają płatki róż Szaleje wicher pośród drzew Oceanem myśli miotają fale Ginie nadzieja razem z dniem Światem rządzi wieczna noc Wysypiska pękają w szwach Niespełniona miłośc je przepełnia
Polub 1
45 wyświetleń

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

copelza 14 lat temu
wybaczam
0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.