sposób w jaki rozdzielasz każde nasiono pomiędzy nas stojących przy tobie to słowa po których wyrosną ogrody na dłoniach trzymających ziemię gdzieś w żółtej jesieni rodzi się początek wszystkiego co z mgiełką życia ze snu i jawy zacznie się zielenieć odsłaniając swą rzeczywistość jak wplatające się palce w korzenie i pędy tworzą przymróżonych oczu modlitwę o gaj zakwitły w każdej cząstce jaką dajesz stojącym przy sobie