łzę w winie rozpuścić i kochać się kochać ponad to przez źrenice do duszy na oślep wędrować podziwiać na ramionach wspinać przy krańcu włosów przysiąść wodospad ich płynnie na oślep wskoczyć utonąć aż usnąć po stokroć zza dzikiej mięty zapachem ust jeszcze drżących w myślach obłoki szeptać