jestem światem wszechświatem źrenicą pszenicą grudką ziemi wniesioną do domu i tą z kosmosu wypaloną w ogniu powietrza i wody liczbą pierwszą zmienną bez dat jak wiatr pędzący we wszystkie strony przeciwne kierunkom grawitacją i próżnią szklanką wody oceanem obłokiem falującym nad myślą jedną jedyną, o poranku kiedy budząc się wiosną weźmiesz mnie w ramiona bym rozkwitł bym płonął miłością od ciała po duszę i głębiej i głębiej atomu po nieśmiertelność ...miłością