13.10.2019

ten poranek ma posmak wiosny gdyby nie liście pomarszczone przebarwieniami i ciągłe ich spadanie uwierzyłbym w nieprzemijanie ten jego początek z rozpuszczonym słońcem mlekiem wybielającym kawę i ciągłym jej falowaniem między myślami ten pisk bezradności uwięzionej myszy i szczęśliwe pod drugiej stronie oczy oprawcy w ciągłym trwaniu nieskończoności nad życiem i śmiercią wypełnia się przeznaczeniem jak ten jesienny poranek mając posmak wiosny ...