Anastazjo, masz warkocze jak niebo być może i oczy świat zmienia się daleko dlaczego przy nas wciąż gaśnie kiedy ku niemu tak płoną zmysły on milczy by nagle swą zawziętoscią wykpić pióra i dłonie budząc się rodzisz dzień świat żywicy i rosy pachnie tam z oddali jest bardzo beapiecznie dla piękna ocal je dla przyszłości ps. Koniecznie musisz nas odwiedzić podpisane-człowiek