mieszkają na uboczu w drewnianej chatce zarośniętej rumiankiem pomieszanym z lawendą co roku przy płocie sadzą bób i groszek tak samo czule jak te pierwsze siedząc na ławce podziwiając biegnące dzieci już nie tak małe jak te bawiące się przy huśtawce które zasypiały policzkami przy piersiach po bajce o rusałkach i skrzatach kiedy wstają ona robi sałatkę on ją podziwia potem idą do sadu podziękować za kolejny dzień za każdy kwiat zmieniający się w owoc i tę chwilę jaką sobie wymarzyli