na krawędzi pęka powolnie ścieka w gorące tłuszcze najpierw leniwie białkiem otaczając rozebraną cebulę później łapczywie połykając słoninę patrzy leniwym okiem coraz gorętszym bardziej ściętym z solą i pieprzem a tuż niedaleko pod nożem leży część druga serca wygięty jak księżyc z amputacją ciemnej strony pachnie makiem i piekarnią i jeden wszechświat dla nich żołądek bo dalej jes tylko ciemność w jelitach grubych