Do mojego okna rytmicznie puka deszcz Wystukuje historię jak pradawny wieszcz. Przy kubku herbaty i ciepłym kocyku Słucham historii deszczu o małym chłopczyku. W czasach tak starych, że pamięć nie sięga Żył mały chłopiec , niestety włóczęga. Nie miał srogiego ojca ni kochającej matki Zamiast w domu , żył na ulicy, gdzie inne sieroty, dziatki. To był jego dom i szkoła prawdziwego życia Lecz wieczorami marzył o kubku herbaty i kocu do przykrycia. Jego marzenie to mrzonka jak bańka mydlana Bo dzieciak chce tylko przeżyć do rana. Deszcz historii o chłopcu już dzisiaj nie skończy Bo sen mnie owładnął i opowieść dokończy.