Przejdź do treści
Czytanie

wspomnienia

Melancholia
Znów wykopałeś ziemie, nie widząc komu Znów stajesz nad dołem, rozsypując tyle prochu Znów Widzisz kobietę tonącą we łzach. Tą, która dostała kolejny życia szach. Jednak Ty-obojętny jak nikt. Jak ja. Współczucie, smutek, żal-nie czujesz. Jak ja. Ogień życia mego, zimny jak lód. Ma strata, tak przeogromna-aż czuję duszy głód. Ty ludzi-ja wspomnienia zagrzebuję. Nie chcę a pomocy ludzkiej potrzebuję.
53 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Taanatos

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.