Przejdź do treści
Czytanie

425364758

w przebłyskach świadomości
gubię się na wydeptanych ścieżkach
nie rozumiem ziemskich dogmatów
ani słów z ojczystego słownika

gdy umysł okrywa kurtyna ciemności
a myśli ulegają autodestrukcji
łatwo odnajduję drogę do domu
nie szukam odpowiedzi

nie mam trudnych pytań o sens życia
o paradoks istnienia Boga
odarta jestem z osobistych marzeń
nie pragnę wznieść się ponad tłum


znów jestem nic nieznaczącą liczbą
61 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.