Na imię jej Cisza

Cisza jest swobodą...

Cisza jest ukojeniem...

Cisza jest spełnieniem.

Cisza kieruje myślą,

uwalnia pragnienia,

staje się przyjaciółką.

Niech będzie ze mną.



Niech mnie wysłucha.

Niech przyjmie wszystko.

Niech stanie blisko!

Niech milczy ponad wszystko!!

Bez emocji się przygląda....

Pozwoli się zatracić...

Nie będzie chciała karcić.



Taka niema przyjaciółka,

taka cicha pani Cisza.

Piękną sukienkę przywdziała,

uszytą z tego, co widziała.

Popatrzyła, posiedziała,

słowem się nie odezwała.

Po czym wstała i

cicho drzwi zamknęła.

Przysiadła w kąciku Cisza,

-świadek życia mego,

-świadek myśli, zdarzeń różnych,

czasem pięknych, czasem próżnych....

Popatrzyła posiedziała,

długo ze mną przebywała.

Pięknym gestem pożegnała...

Po czym.... ucichła moja Cisza,

gdy jesień życia nadeszła.

Przytuliła mnie mocno i

ze mną w ciszy odeszła.

Taka cicha pani Cisza...